Η Κροατία και φέτος, όπως κάθε φορά πριν από μία διοργάνωση, ξεκινάει με πολλές προσδοκίες και όνειρα πριν από το Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας. Είναι ομάδα που και φέτος δεν της λείπει το ταλέντο και η ποιότητα, αλλά πάντα αυτή η ομάδα ενώ ξεκινάει καλά στο τέλος τα χαλάει... Τα τελευταία χρόνια κάτι της λείπει για να κάνει την υπέρβαση. Είναι το καθαρό μυαλό, η αυτοπεποίθηση που πολλές φορές είναι μεγαλύτερη της πρέπουσας, είναι η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης; Πάντως κάτι της λείπει για την υπέρβαση (μετάλλιο)και είναι αυτό που της έχει προσάψει τον χαρακτηρισμό ως ομάδα λούζερ. Όπως είπαμε όμως είναι ομάδα με πλούσιο ταλέντο, εμπειρία και χημεία , που στην καλή της βραδιά μπορεί να κερδίσει οποιοδήποτε αντίπαλο. Μην ξεχνάμε ότι στο περασμένο Ευρωμπάσκετ είχε κερδίσει τους οικοδεσπότες Ισπανούς! Πολύ σημαντική είναι η απουσία του Γίριτσεκ ενός παίκτη ο οποίος μπορεί να δώσει πολύτιμες λύσεις στο σκοράρισμα, ενώ δεν πρέπει να παραμελούμε το γεγονός ότι αρκετοί πρωτοκλασάτοι παίκτες της έχουν φορτωθεί με χρόνια στην πλάτη (Βούισιτς) με ότι αυτό συνεπάγεται στην απόδοση τους. Πάντως γενικά είναι ικανή να κερδίσει οποιοδήποτε αντίπαλο, αλλά συνάμα ικανή να πέσει και θύμα έκπληξης από αντιπάλους κατώτερους. Διαθέτει ισορροπία στο ρόστερ της, έχει και κενά όμως(όλοι σχεδόν μοιάζουν παικτικά..), ενώ στο πάγκο της βρίσκεται και φέτος ο Γιασμίν Ρέπεσα, ένας πανέξυπνος προπονητής με πολύ μεγάλη εμπειρία από τέτοιες διοργανώσεις αλλά και με πολλές ιδιορρυθμίες οι οποίες αρκετές φορές έχουν επηρεάσει την απόδοση της ομάδας. Συνεπώς όχι άδικα, κρυφοκοιτάζει τα μετάλλια....