Το Ισραήλ δίνει για μία ακόμα φορά το παρών σε ένα Ευρωμπάσκετ και για μία ακόμα φορά θα τεθεί αντιμέτωπο με την δική μας Εθνική ομάδα. Ομάδα λοιπόν που ξέρει από τέτοιες διοργανώσεις, ανεξαρτήτως αν έχει να γνωρίσει την διάκριση 20 χρόνια από το ασημένιο μετάλλιο που πήρε το 79’ με τους Αροέστι και Μπέρκοβιτς . Οι Ισραηλινοί είναι κλασικά πολύ μαχητικοί και παθιασμένοι στο παιχνίδι τους και δεν θα πρέπει να λησμονούμε τις νίκες κόντρα σε Σερβία και Κροατία στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας. Δεν έχουν διάρκεια όμως στην απόδοση τους και όπως μπορούν να κάνουν μεγάλες νίκες μπορούν να κάνουν και μεγάλες γκέλες. Όπως για παράδειγμα να ηττηθούν από ομάδες σαν την Πορτογαλία στο ίδιο Ευρωμπάσκετ(αυτό έγινε στην Ισπανία). Ευελπιστούν ότι θα καταφέρουν να πάρουν αρχικά την πρόκριση στην επόμενη φάση με την μάχη που θα δώσουν με τα Σκόπια στον όμιλο και στην συνέχεια να διεκδικήσουν ότι καλύτερο μπορούν. Στον πάγκο τους διαθέτουν τον πολύπειρο και πολυμήχανο Σβι Σερφ ο οποίος είναι εγγύηση. Πολύ σημαντικές οι απουσίες του Κάσπι ο οποίος θα κυνηγήσει το όνειρο του ΝΒΑ, αλλά και του πολύ έμπειρου πλέι μέικερ Ταπίρο. Με μια πρώτη ματιά ο Γιοτάμ Χαλπερίν του Ολυμπιακού μαζί με τον Ελιάχου ο οποίος μεταγράφηκε στην Ταού θα είναι οι παίκτες που θα επωμιστούν το μεγαλύτερο βάρος στο να οδηγήσουν το Ισραήλ στην επόμενη φάση. Από εκεί και πέρα όμως το Ισραήλ δεν δείχνει το ίδιο πλήρες όσο με άλλες χρονιές, αλλά σίγουρο είναι ότι δεν θα του λείψει η μαχητικότητα σε όλα τα ματς και η Εθνική μας θα πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα.